Vatandaş artık alışveriş yaparken ihtiyacından önce cebindeki parayı düşünüyor. Markette, pazarda, faturada aynı soru: “Bu ay nasıl yetiştireceğiz?” Bir ürüne gelen zam yalnızca o ürünle sınırlı kalmıyor. Akaryakıt pahalanınca taşımacılık, taşımacılık pahalanınca gıda ve diğer ihtiyaçların maliyeti yükseliyor. Sonunda bütün yük vatandaşın sofrasına yansıyor. Emekli hesap yapıyor, çalışan hesap yapıyor, esnaf hesap yapıyor. Ancak gelir aynı hızla artmayınca bu hesaplar bir türlü tutmuyor. İnsanlar ihtiyaçlarını erteliyor, alışverişlerini azaltıyor. Vatandaşın alım gücü düştükçe esnafın işi de zorlaşıyor. Elbette ekonomik sorunların çözümü kolay değil. Ancak sürekli sabır istenerek de bu yük taşınamaz. Vatandaş, verdiği emeğin karşılığıyla temel ihtiyaçlarını karşılayabilmeli. Üretim ve taşımacılık maliyetlerini azaltacak adımlar atılmalı, fiyat oluşumu şeffaf biçimde denetlenmeli, dar gelirlinin temel ihtiyaçlarına yönelik destekler güçlendirilmeli. Esnafı da tüketiciyi de rahatlatacak kalıcı çözümler üzerinde çalışılmalı. Çünkü mesele yalnızca etiketlerdeki rakamlar değil; insanların geçimi, huzuru ve yarına duyduğu güvendir. Zamlara bir çözüm olmalı. Hem de vatandaşın günlük hayatında hissedebileceği bir çözüm… Kalın sağlıcakla