Siyasette ‘Yeni Parti ’ furyası, tıpkı iflas eden bir şirketin yeniden doğuşu gibi. Başarısız yönetimle çöken bir yapının, başka bir isimle tekrar sahneye sürülmesi, bazen taze umutlar yaratır; ama çoğunlukla ömrü kısa olur. CHP’de yaşananlar tam da bu tabloyu anımsatıyor. Kılıçdaroğlu’nun tekrar işbaşına gelişi, parti içindeki dengeleri sarstı; eleştiriler, kırgınlıklar ve ayrışmalar kaçınılmaz hale geldi. Özgür Özel’in yeni bir parti kurması, CHP’den kopuşların somut örneği oldu.
Kılıçdaroğlu’nun neden bu yolu seçtiğini anlamak zor değil. Partinin içinde yaşanan çözülmeler ve farklı seslerin yükselişi, daha radikal kararları beraberinde getirdi. Ancak bu hamle, herkesi tatmin etmedi. Örgüt tabanından, seçmene kadar geniş bir kesimde hayal kırıklığı derinleşti; iç mücadeleler hem parti yönetimini hem de Cumhuriyet Halk Partisi’nin tabanını yordu. CHP’yi “baba mirası” olarak görenler bile bu sarsıntıdan nasibini aldı.
Özgür Özel’in kurduğu yeni parti, siyasi arenada ciddi bir sürpriz etkisi yarattı. Gittiği yol, yalnızca yeni bir oluşum değil, aynı zamanda CHP’nin içinden kopuşların ve yeni arayışların sembolü oldu. Seçmenin sandığa gitmeden önce düşündüğü “eskileri” bir kenara bırakıp yeni yapıları keşfetme isteği, siyasetin dinamiklerini değiştirebilir. Ancak yeni partilerin başarıyı yakalaması, sadece isim değiştirmekten çok daha fazlasını gerektirir.
Her başarılı siyasetin temelinde iyi yönetim, doğru strateji ve vatandaşla güçlü bağlar yatar. Tekrar tek başa geçen liderlerin geçmişteki zayıflıklarını görmezden gelerek yeni başarıyı garanti etmek naiflik olur. Aynı şekilde, bir liderin yeni parti kurması, geçmişin hatalarından ders almadığı sürece başarılı olma ihtimali düşüktür. Siyasette ‘tekrar denemek’ çoğu zaman oy kaybına ve güven bunalımına yol açar.
Sonuç olarak, CHP’de yaşananlar siyaset dünyasında değişimin sancılarını açıkça ortaya koyuyor. Özgür Özel ve ‘Yeni Parti’nin geleceği belirsiz, ancak halkın beklentileri ve siyasete olan güveni, bundan sonra atılacak adımlara bağlı olarak şekillenecek. Eğer siyasetçiler geçmiş deneyimlerden ders çıkarır, yönetimde samimiyet ve yenilikçi yaklaşımlar benimserse, başarılı bir dönüşüm mümkün olabilir. Yoksa, iflas eden şirket misali, yeni doğan partiler de kısa sürede unutulur gider.
Kalın sağlıcakla