Müslüman medeniyetinin ilahi kitabında Allah Müslümanlardan: Gereği gibi okumalarını, yazmalarını, öğrenmelerini, araştırmalarını, çalışmalarını, düşünmelerini, akıllarını kullanmalarını emrederken, maalesef Müslüman uluslar yaklaşık bin iki yüz yıldır Allah’ın emirlerinin gereğini gerektiği gibi yerine getirmediler, içtihat kapısını ’da sonuna kadar kapattılar. Bu nedenlerden dolayı Müslüman milletler yaklaşık üç yüz elli yıldır ırkçı Siyonist Haçlılar karşısında büyük bir yenilgi yaşamaktadırlar. Bugünün batı Medeniyeti ilk çağ Yunan filozoflarını ve Müslüman bilim adamlarını temel alarak on beşinci ve on altıncı yüz yılda Rönesansı Reformu geçekleştirerek büyük sanayi devrimi ile tabandan tavana çıkarak büyük bir sıçrama yaptılar. Müslüman medeniyetinin mensupları sekiz yüz elli yılından sonra ehli hadisin ehli reye başlattığı baskıyla birlikte Ebu Hanife, İbni Sina, Farabi, İbni Rüşt, Harezmi, Biruni vb. gibi hukuk filozof ve bilim adamlarını tavan kabul edip tavandan tabana düşerek büyük bir düşüş yaşadılar. İki medeniyetin mensupları arasındaki bu büyük mesafe yaklaşık üç yüz elli yıldır kapanmadığı için, Müslüman ulusların vatanları işgal edilmekte, kanları akıtılmakta, namusları heder edilmekte, yeraltı yerüstü zenginlikleri sömürülmekte, her türlü hukukları çiğnenmekte nesilleri ve ekonomileri yok edilmektedir. ‘’Dinin sabit şeriatın/hukukun dinamik’’ olduğunu bin iki yüz yıldır unutan Müslüman uluslar: Hasan’ı Basri, Ebu Hanife, İmamı Şafi, İmamı Caferi’n, üzerinde hukukçular yetiştiremediler. Aradan sıyrılarak ‘’Şartların değişmesi ile ahkamda değişir’’ anlayışından hareketle hukuk alanında sesini yükselten Müslüman Fakihler/ Hukukçular adeta engizisyon mahkemelerinde yargılanarak, ‘’Dinde reformist’’ ilan edilerek sesleri kısılmıştır. Maalesef yüzyıllardır Müslüman dünyası ‘’Benim oğlum bina okur döner döner yine okur’’ nakaratını tekrarlamaktadırlar. Allah Kuranı kerimde ‘’Fekku Rakabeh /Kölelerin özgürlüğünü ‘’ emrederken, Hz. Muhammed pek çok günahın kefareti köle azat etmek olduğunu ifade ederken, Maalesef köleliğin kaldırılmasının ilk büyük adımını 1847 yılında Osmanlı Sultanı Abdülmecid döneminde yayınlanan bir ferman ile İstanbul esir pazarı resmen kapatılmış ve köle ticareti yasaklanmıştır. Lakin Osmanlıda 1908 yılına kadar gizli olarak köle ticareti devam etmiş. Ancak ikinci Meşrutiyetle birlikte bütün köleler özgürlüğüne kavuştu. Suudi Arabistan’da 1960 yılında, Yemende 1962 de, Birleşik Arap Emirlikleri’nde 1964 de, Umman’da 1970 yılında ancak kölelik kaldırıldı. Osmanlı Alimleri: ‘’Şeriatın meşru saydığı/ helal kıldığı bir kurumun’’ Padişah Abdülmecit’in iradesiyle kaldırılmasını ‘Dinde Reform/Helalin Haram kılınması olarak yorumlamış’’ bu nedenle köle ticaretini engelleyen fermanın Şeriata yeri olmadığı gerekçesiyle direniş gösterdiler. Maalesef Müslüman uluslar: Allah’ın elçisi Hz. Muhammed’in köleliği kaldırma yönünde gerçekleştirdiği o büyük devrimi daha ileri bir noktaya, ancak 20. Yüz yılda taşıyabildiler. Bugün yüz yıllardır birikmiş binlerce sorun çözüm beklemekte. Hukukta, siyasette, ekonomide bilimde, sanatta, düşüncede bu sorunlara çözümler getirecek bilim insanlarının ve büyük hukukçuların yetiştirilmesinin vakti yüzyıllardan beri çoktan geldi ve de geçti. Artık Müslüman uluslar kendi elleriyle ayaklarına vurmuş oldukları her türlü prangadan kurtulmak zorundadır. Çünkü bugünün dünyasının Müslüman medeniyetinin ayağı kalkmasına bütün zamanlardan daha fazla ihtiyacı var. Selam ve dua ile… Ali Kemal EREN 06 KASIM 2026